Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

«Mare, Terra, Homo sapiens» : H έκθεση του Χρήστου Μπάρλου στο Collegio L.Valla στην Παβία, από 25 -9 έως 11-10-2015.


Η αναμέτρηση του Χρήστου Μπάρλου με τα στοιχεία της Φύσης είναι γνωστή από τις προηγούμενες εκθέσεις του.
Η αγαπημένη «Terra», η ζακυνθινή γη, το χιλιοτραγουδισμένο Fiore di Levante, που γέννησε ποιητές, όπως ο Εθνικός Ποιητής της Ελλάδας, Διονύσιος Σολωμός και ο Μεγάλος Ποιητής της Ιταλίας, Νικόλαος Ούγος Φώσκολος, του έδωσε την έμπνευση για να ξεκινήσει την περιπέτεια της ενασχόλησης με την Τέχνη. Με αρχαιολογικό ενδιαφέρον ανέσυρε μέσα από αυτήν, πρωτογενή υλικά, που απολίθωναν την ουσία της ζακυνθινής φύσης και ψυχής και με τη φαντασία του, τους προσέθετε εξώγλυφα εγχάρακτα στοιχεία χρησιμοποιώντας συνθετικά υλικά.

Η «Mare» , από την άλλη πλευρά , ήταν η μεγάλη του αγαπημένη. Στη διαδρομή της ζωής του (Ρόδος, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Ζάκυνθος), επέλεγε πάντα θαλασσινούς τόπους για να αναζητά τον εσωτερικό ρυθμό φυσικών υλικών, που εντόπιζε σε αυτήν (πέτρας, ξύλου κ.λπ.) και απελευθέρωνε από μέσα τους τη δύναμη ζωής και ελευθερίας που εγκλώβιζαν. Επεμβαίνοντας σε αυτά, προσπαθούσε να ανακαλύψει  ποια είναι η ουσία τους. Αν από μέσα τους έβγαινε κάτι που θύμιζε ζώο, αντικείμενο ή ανθρώπινη μορφή, του έφτανε και για να το «δέσει», προσέθετε στοιχεία από σίδερο, μπρούτζο και χαλκό. Έτσι τα έργα του γίνονταν η «παγίδα», με το πιασμένο κιόλας θήραμα - το θήραμα είναι η εικόνα, που αποτελούσε συνάμα και την αναπαράσταση και τα πράγματα που αναπαριστάνονταν.

Στην νέα του έκθεση  στο Collegio L.Valla στην Παβία, από 25 -9 έως 11-10-2015, ο Χρήστος Μπάρλος, προχωρά ακόμα πάρα πέρα: Με απόλυτη κυριαρχία στα «σκληρά» υλικά που δουλεύει, σίγουρος πια για την έκβαση της αναμέτρησης με τις αρχετυπικές μορφές που βλέπει να εμπεριέχονται στο ξύλο, την πέτρα και το σίδερο, φτάνει πλέον στην γνώση ότι η ευφυΐα του «Homo sapiens», είναι εκείνη που δίνει σχήμα στα ακατέργαστα υλικά.

Έτσι με τα καινούργια του έργα, ο ενσυνείδητος δημιουργός, καταφέρνει να ανασύρει από το βυθό της θάλασσας κοιμισμένες γοργόνες, να ελευθερώσει νεράιδες του δάσους από κουφάλες δέντρων και τελικά να υψώσει τη «Νίκη» του ως θριαμβικό σύμβολο στη μάχη ανάμεσα στον άνθρωπο και τα στοιχεία της Φύσης.
Αν στεκόμασταν ωστόσο μόνο στο αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης, το συμπέρασμα που θα διατυπώναμε θα ήταν απόλυτα εγωιστικό, καθώς η νίκη από μόνη της,  σε συνδυασμό με τη διαχείρισή της από το σύγχρονο άνθρωπο, μόνο σε καταστροφές, αδικίες και εκμετάλλευση θα διαπιστώναμε ότι οδηγεί.
Η δική μας ανάγνωση στη νέα δουλειά του Χρήστου Μπάρλου έγκειται στην σπουδαιότητα που δίνει ο καλλιτέχνης στα πνευματικά στοιχεία που μπορούν να ανασυρθούν μέσα από την σύγκρουση του ανθρώπου με τα στοιχεία της Φύσης.
Η αμφίρροπη αιώνια μάχη ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό μόνο με ένα στοιχείο μπορεί να δώσει τη νίκη στο πρώτο. Ένα στοιχείο που ο Χρήστος Μπάρλος, στην έκθεσή του  στο Collegio L.Valla στην Παβία, γνωρίζει καλά: στη Δημιουργία μέσω της Τέχνης.
Εάν συμφωνούμε, δεν έχουμε παρά να τον ακολουθήσουμε…


To παρόν δημοσιεύτηκε και στο πολιτιστικό ένθετο "Τέχνης Λόγια", τεύχος 3 , που κυκλοφόρησε 
με την ημερήσια εφημερίδα "ΗΜΕΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ" (αρ. φύλλου 5031).


1 σχόλιο:

  1. Πιο όμορφη, εμπεριστατωμένη και ταυτόχρονα, άκρως ποιητική παρουσίαση, δε θα μπορούσε να υπάρξει. Γνωρίζοντας το Χρήστο Μπάρλο τον αντιπροσωπεύει πλήρως!!! Συγχαρητήρια!!!!

    Κατερίνα Καραδήμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή