«Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας» ξεδίπλωσε τα μυστικά του στο Μουσείο Γρηγορίου Ξενόπουλου.

 

Ένα πρωτότυπο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, βασισμένο στη διαπλαστική παιδαγωγική μέθοδο του Ξενόπουλου και τις τεχνικές του Εκπαιδευτικού Δράματος, υλοποιήθηκε τους δύο τελευταίους μήνες του 2024, στους μαθητές της Ζακύνθου, στο Μουσείο Γρηγορίου Ξενόπουλου του Δήμου Ζακύνθου, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Φίλων Ξενοπουλείου Παιδικής Βιβλιοθήκης (ΣΦΞΠΒ).

Το πρόγραμμα, το οποίο τέθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο και το ενέταξε στα εγκεκριμένα προγράμματα του προηγούμενου έτους, απευθύνθηκε σε μαθητές των τριών τελευταίων τάξεων του Δημοτικού και σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και Λυκείου.

Τα μέλη της θεατρικής ομάδας ΖΥΜΩΣΙΣ, Τάσος Αβούρης και Αντώνης-Δαυίδ Παπαδάκης, υπό τις σκηνοθετικές κατευθύνσεις του Κωνσταντή Μουζάκη, ζωντάνεψαν το έργο του μεγάλου θεατρικού συγγραφέα και με την διδασκαλία της θεατρολόγου Έφης Λάζου, που για τις ανάγκες του προγράμματος έγινε Βαλέραινα, και την συνεπικουρία της Προέδρου του ΣΦΞΠΒ, νηπιαγωγού Αλεξάνδρας Κατσαΐτου, μύησαν τα παιδιά στο πνεύμα, το έργο και τη διαπλαστική παιδαγωγική μέθοδο του Γρηγορίου Ξενόπουλου, μέσα στο ίδιο του το σπίτι.

Οι μαθητές γνώρισαν τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που επηρέασαν τις επιλογές και τις πράξεις των ανθρώπων σε  άλλες εποχές και τις συνέκριναν με τη δική τους, προβληματιζόμενοι πάνω στο δίλημμα: Ιδανικά ή Ανάγκη.

Συμμετέχοντας ενεργά στην ιστορία της κοντέσας Βαλέραινας βοήθησαν στη λύση του προβλήματος μέσα από τις διαδραστικές τεχνικές του  Εκπαιδευτικού Δράματος και τους  ρόλους των «Συνεργατών της Διάπλασης» και του «Παυλάκη».

Εξασκήθηκαν στην καλλιέργεια «συνεργατικού ήθους, χαρακτήρα και ψυχής», όπως η παιδαγωγική του Ξενόπουλου υπαγόρευε για το ρόλο του σχολείου, και περιηγήθηκαν στο Μουσείο Ξενόπουλου και στη Βιβλιοθήκη, ασχολούμενοι με τα έργα του ως μικροί συγγραφείς και συνεργάτες.

Τέλος είχαν την ευκαιρία να εξοικειωθούν με τα τεκμήρια που σχετίζονται με το έργο: «Το μυστικό της κοντέσας Βαλέραινας», από το ψηφιοποιημένο αρχείο του Μουσείου Ξενόπουλου, προϊόν της περσινής δράσης του Μουσείου, με τίτλο: «Δημιουργία ψηφιακού αποθετηρίου και τεκμηρίωση αρχείου Ξενόπουλου για το Μουσείο Γρηγορίου Ξενόπουλου του Δήμου Ζακύνθου», το οποίο πάλι είχε εγκριθεί από το ΥΠ.ΠΟ.

Η δράση αποτυπώθηκε άρτια καλλιτεχνικά σε ένα τευχίδιο, που επιμελήθηκε ο Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας και οργάνωσε η Στέλλα Αντιόχου, τα κείμενα του οποίου συνέταξαν η Βασιλική Γκούγια, η Ευφροσύνη Λάζου και η υπογράφουσα, ενώ το ψηφιοποιημένο υλικό επέλεξε η Δήμητρα Ραφτοπούλου. 

Για ξεφύλλισμα, εδώ: https://simplebooklet.com/tBQjsPPxsrFn1kTXioU42X

Ο Δημήτρης Μαρκεσίνης βιντεοσκόπησε ένα από τα σχολεία που παρακολούθησαν το πρόγραμμα και με υπομονή επέφερε τις συνεχείς αλλαγές που του ζητούσαμε, πολλές φορές πιεστικά και σε ακατάλληλες ώρες, ενώ ο Μιχάλης Τσαούσης έντυσε αριστοτεχνικά με μουσική τις εικόνες, μουσική πρωτότυπη και απολύτως ταιριαστή με το πνεύμα του προγράμματος.

Ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας έγραψε για «Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας», πως «είναι έργο διδακτικό και καρποφόρο» και πως «αν οι Κυβερνητικοί και οι Σωματειακοί Σύμβουλοι ήταν σοφότεροι, πρακτικότεροι να πω καλύτερα, την Κοντέσσα Βαλέραινα θα διάλεγαν να πατρονάρουν, ώστε να την ιδεί στο Θέατρο κόσμος πολύς και να μάθει απ’ αυτή πώς πολεμά και πώς πεθαίνει στην ανάγκη ο ανώτερος άνθρωπος για τη συνείδησή του, τον όρκο του, την τιμή του, το Ιδανικό του».

Αυτά όμως είναι μία άλλη συζήτηση.

Είναι η συζήτηση που σχετίζεται με τις αξίες που θέλουμε να εμπνεύσουμε τους νέους.

Ο ΣΦΞΠΒ, συστηματικά και αθόρυβα, συνεχίζει να καλλιεργεί με τις δράσεις του στα παιδιά μας αξίες κι ευχόμαστε τη φετινή χρονιά να βρει ουσιαστική βοήθεια από την Πολιτεία.

Καλή χρονιά με πραγματική στήριξη σε όσα είναι ψυχωφελή για τα παιδιά μας.

 

Για την παράσταση «Κατσαρίδα» της ΦΙΕΡΑΣ.

 

Μία πρωτοποριακή παράσταση παρακολουθήσαμε χθες στο Θέατρο του Σαρακινάδου από το εφηβικό τμήμα του Θεατρικού Εργαστηρίου-Τεχνοχώρου ΦΙΕΡΑ, το οποίο παρουσίασε το έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου «Κατσαρίδα».

Πρόκειται για ένα έργο που κινείται  μέσα στο χώρο του καλλιτεχνικού κινήματος του Ντανταϊσμού, το οποίο παρουσιάστηκε το 1915, λίγο μετά το ξέσπασμα του Α Παγκοσμίου Πολέμου και είχε βραχύβια διάρκεια, έως το 1924 περίπου. Οι πρωτεργάτες του ήταν ποιητές και ζωγράφοι που είχαν καταφύγει στην ουδέτερη Ελβετία κατά τη διάρκεια του Πολέμου και συγκεντρώνονταν στο Καμπαρέ Βολταίρ του Χούγκο Μπαλ (1886-1927). Κύριος εκπρόσωπός του καθιερώθηκε ο Τριστάν Τζαρά (1896-1963), ο οποίος συνέταξε το Μανιφέστο Νταντά (1918).

Τα έργα των Ντανταϊστών αποτελούσαν μηδενιστικές χειρονομίες και προκλήσεις.

Τα παιδιά της ΦΙΕΡΑΣ ανέλαβαν να παρουσιάσουν μια νέα εκδοχή του έργου, μέσα από τη διασκευή - διδασκαλία της Έφης Λάζου και να αφηγηθούν, την ιστορία της Ιωάννας, μιας μικρής, κόκκινης και εξόριστης κατσαρίδας, η οποία ονειρεύεται να ανέβει στο φεγγάρι.

Το έργο, ελπιδοφόρο και ανατρεπτικό, μας  προκαλεί να κάνουμε μια «βουτιά» μέσα μας και να ανακαλύψουμε το πιο ζωντανό κομμάτι μας, αυτό που ονειρεύεται.

Όλοι μοιάζουμε με τη μικρή, κόκκινη κατσαρίδα. Όλοι νιώθουμε σαν να μην μας καταλαβαίνουν. Όλοι θέλουμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα, αλλά διαρκώς τα αναβάλλουμε.

Πόσο ψυχοφελής η επιλογή του συγκεκριμένου έργου για τους εφήβους που συμμετείχαν στην παράσταση, αλλά και για όσους την παρακολουθήσαμε και γίναμε για λίγο τα παιδιά κι εμείς που κάποτε ονειρευτήκαμε να ανεβούμε στο φεγγάρι.

Συγχαρητήρια στην Έφη Λάζου για το μεγάλο βάρος που ανέλαβε, αλλά και σε όλους όσους στήριξαν την παράσταση. Ιδιαίτερη αναφορά στον καταπληκτικό μουσικό αφηγητή Νίκο Ποταμίτη.

Ανυπομονούμε για την επόμενη παράστασή τους…